"Wycena przedsiębiorstwa to sztuka, która wymaga równowagi między liczbami a intuicją." - John Smith
Niniejszy post jest kontynuacją wcześniejszych artykułów, poruszających tworzenie w 22 krokach przemysłowego studium wykonalności. Tym razem zamierzam przedstawić 2 kluczowe metody wyceny.
Inwestor podświadomie oczekuje, aby twórca studium odpowiedział na pytanie, ile warte będzie jego przedsięwzięcie. Należy więc przystąpić do działania…
Wycena przedsiębiorstwa to kluczowy element analizy finansowej, który umożliwia inwestorom, menedżerom i analitykom ocenę wartości firmy/projektu. Jednym z najtrudniejszych aspektów wyceny jest przewidywanie wartości, jaką uzyskamy w przyszłości, po zakończeniu okresu szczegółowej prognozy. W tym kontekście pojawiają się dwa kluczowe pojęcia: residual value (wartość resztkowa) oraz terminal value (wartość końcowa). Obie te koncepcje mają zasadnicze znaczenie przy stosowaniu metod opartych na zdyskontowanych przepływach pieniężnych (DCF) do oceny wartości firmy. W niniejszym poście postaram się szczegółowo omówić te zagadnienia.
Definicja Residual Value
Residual value, znana również jako wartość resztkowa, odnosi się do wartości ekonomicznej aktywów na końcu ich życia lub okresu amortyzacji. W kontekście wyceny przedsiębiorstw, pojęcie to oznacza wartość, która zostaje po uwzględnieniu wszystkich przepływów pieniężnych generowanych przez firmę w okresie prognozy. Oznacza to, że residual value jest częścią wartości całkowitej przedsiębiorstwa, która pochodzi z okresu po zakończeniu szczegółowo analizowanego horyzontu prognozy.
Definicja Terminal Value
Terminal value, lub wartość końcowa, odzwierciedla prognozowaną wartość przedsiębiorstwa na koniec okresu prognozowanego, zakładając, że firma będzie kontynuowała działalność w nieskończoność. Jest to kluczowy komponent wyceny, ponieważ bardzo często znaczna część wartości całkowitej przedsiębiorstwa pochodzi właśnie z wartości końcowej. Terminal value można obliczać za pomocą różnych metod, co zostanie omówione w dalszej części artykułu.
Metody Obliczania Terminal Value
Istnieją dwie główne metody obliczania terminal value: metoda wzrostu Gordon-Shapiro oraz metoda mnożnikowa (multipliers).
Metoda Wzrostu Gordon-Shapiro (Model Dyskontowanej Dywidendy):
Metoda wzrostu, znana również jako model Gordon Growth Model, opiera się na założeniu, że przepływy pieniężne będą rosły w stałym tempie w nieskończoność. Wzór wygląda następująco:
Oczywiście CFn to przepływy pieniężne dla ostatniego okresu projekcji noszącego tutaj znacznik „n”.
Jak policzyć g? Można przyjąć, że jest to dynamika wzrostu CF pomiędzy okresem ostatnim „n” a przedostatnim „n-1”. Jednym słowem iloraz (CF n /CFn-1 -1) wyrażony w procentach.
Wówczas całkowita wartość przedsięwzięcia/firmy/projektu oszacowana metodą zdyskontowanych przepływów pieniężnych, wynosi:
Jak łatwo zauważyć, TV jest częścią powyższego wzoru do obliczenia całkowitej wartości przedsiębiorstwa/przedsięwzięcia/projektu.
Ta metoda jest najczęściej stosowana w przypadku firm o stabilnych i przewidywalnych przepływach pieniężnych.
O kolejnej metodzie, dowiesz się w następnym poście…
